Zinemako estreinaldiak

Amaitu berri den Zinemaldiaren 57. ekitaldian lehiaketaz kanpo Woody Allenen Si la cosa funciona azken lana proiektatu da. Datorren ostiralean helduko da zinema-aretoetara aktore eta zuzendari estatubatuarraren azken filma, baina Allen dagoeneko datorren filma prestatzen ari da. Une honetan, Woody Allen Londresen da oraindik izenbururik ez duen film berria grabatzen. Allenek ez omen du argi oraindik filmaren izenburua eta behin betiko muntaiaren ondoren erabakiko omen du titulua: “Ez dut titulatzen amaiera arte. Izan ere, filma ikusi eta ona ez bada, ez diot titulu oldarkorra jartzen, nik ‘ezkutaleku’ deitzen diedan izenburu horietako bat jartzen diet ikusleak espektatiba gehiegi egin ez ditzan. Aldiz, emaitzarekin gustura geratzen banaiz izenburu agresiboago bat ipintzen diot.”

The Daily Telegraph egunkariari eskainitako elkarrizketan egun egiten dituen filmetan esperantza handiegirik ez duela jartzen aitortu du. Izan ere, urteen poderioz artelanak erdipurdikoak edota itsusiak izan daitezke, baina inoiz ez perfektuak.”

Zinegilea Londresen da bere film berria grabatzen. Bere alboan izan ditu Antonio Banderas, Freida Pinto (Slumdog Millionaire), Josh Brolin (Harvey Milk) edota Naomi Watts (21 gramos) aktoreak. Azken hori Donostiako Zinemaldian izan da lehiaketaz kanpo Mother and child filma aurkezteko.

Zuzendariak ez du argumentuaren gaineko xehetasun handiegirik eman nahi izan. Hala ere, “arazo familiarrak dituen eta ezkontzaz kanpo harremanak izango dituen idazle frustratu baten bizitza kontatzen da.”

Hasteko zorionak Zinemaldiko 57. ekitaldi honetan sariren bat irabazi duten guztiei. Hona garaileen zerrenda:

• Film onenaren Urrezko Maskorra: City of life and death
• Zuzendari onenaren Zilarrezko Maskorra: Javier Rebollo (La mujer sin piano)
• Emakumezko aktore onenaren Zilarrezko Maskorra: Lola Dueñas (Yo, también)
• Gizonezko aktore onenaren Zilarrezko Maskorra: Pablo Pineda (Yo, también)
• Argazkilaritza onenaren Epaimahaiaren saria: City of life and death
• Gidoi onenaren Epaimahaiaren saria: Blessed
• Epaimahaiaren sari berezia: Le refuge

Benetan zur eta lur utzi nau epaimahaiaren epaiak. Ez dut film bat bera ere ikusi eta beraz, ez naiz epaia eztabaidatzen hasiko, baina… pronostikoak ez dira inondik inora bete. Juan Jose Campanella esku hutsik itzuliko da, izan ere El secreto de sus ojos filma ezer gabe geratu baita. Urrezko Maskorra irabazteko hautagai nagusia zen eta Ricardo Darin ere Gizonezko aktore onenaren Zilarrezko Maskorra irabazteko zerrendan zegoen. Beste behin argi geratu da kritikaren eta ikusleen iritzia eta epaimahaiaren iritzia ez datozela bat. Gogoan dut Felix Linaresek berarekin izandako elkarrizketan esandakoa. Justizia egongo balitz irabazlea Campanellaren filma izango zela zioen, baina ezustekoak izateko beldurra bazuen eta… Zerbaitegatik zioen hori!!!

Bukatu da, bukatu da, bukatu da, ¡se acabo! Hala zioen orain gogora datorkidan kantu batek. Bederatzi egunez Donostia zinema munduaren erdigune bihurtu da eta bertako kaleak glamurrez bete dira. Krisia ere igarri da aurtengo Zinemaldian eta ohi baino egun bat laburragoa izateaz gain, (10 egunetatik 9 egunetara igaro gara) amaiera festa bertan behera geratu da, arrazoi bera tarteko.

Krisiak krisi, Zinemaldiak merezi duen itxiera ekitaldia izango du. Agurreko ekitaldia aurkezteko ardura Edurne Ormazabalek izango du eta gaurkoan Inma Cuesta aktorearen laguntza izango du zeregin horretan. Epaimahai ofizialeko kideek, Laurent Cantet buru dutela, Film onenaren Urrezko Maskorra, Zuzendari onenaren, Emakumezko aktore onenaren eta Gizonezko aktore onenaren Zilarrezko Maskorrak eta Argazkilaritza zein Gidoi onenarentzako Epaimahaiaren Sariak banatuko dituzte. Ekitaldi berean, banatuko dituzte Horizontes saria eta Publikoaren TCM saria.

Itxiera ekitaldia gaueko bederatzietan hasiko da eta ETB1etik zuzen-zuzenean eskainiko du. Zinemaldiari azken errematea emango diote Rodrigo Garcia zuzendariak eta Naomi Watts, Kerry Washington eta Jimmy Smits aktoreek Mother and child filma aurkeztuko baitute leihaketatik kanpo.

Itxiera ekitaldi nagusia Kursaal jauregian egingo bada ere, Antonio Elorza belodromoak ere izango du bere itxiera saio propioa. Arratsaldeko 18:30etik aurrera Zabaltegi-Perlak saila itxiko duen Vengeance filma proiektatuko da. Kursaal jauregiko itxiera ekitaldia zuzenean emango da pantaila handian eta 22:30etatik aurrera Mother and child filma proiektatuko da. Proiekzio horretan izango dira filmeko zuzendaria eta aktoreak.

Beste sariak
Precious filmak irabazi du Publikoaren TCM saria. Aipaturiko filmak Zabaltegi-Perlak saileko gainerako filmekin lehiatu behar izan du saria irabazteko. Publikoak 9,113ko nota ipini dio eta publikoaren gogokoena izan da Tarantinoren “bastardo”en, Terry Gilliamen El imaginario del Doctor Parnassus edota Jim Jarmuschen Los limites del control filmen aurretik.

Ez da Precious filmak Donostian poltsikoratuko duen film bakarra izango. Izan ere, Publikoaren sariaz gain, TVEk banaturiko Otra mirada saria ere irabazi du. Aipaturiko sariak emakumeon mundua gertutik jorratzen duten filmak saritzen ditu.

Zinemalditik karteldegira
Munduko osoko zinema jaialditan aurkezten diren film asko eta asko ez dira inoiz zinema komertzialetan estreinatzen. Donostiako Zinemaldia ez da salbuespen izango eta ziur ez direla karteldegira iritsiko liluratuta utzi zaituzten filmetako batzuk.

Hala ere, tartean-tartean badira karteldegian estreinatzen diren filmak ere. Jarraian, laster zinema-aretoetan estreinatuko diren filmen zerrenda.

Sail ofiziala:
El secreto de sus ojos: 2009ko irailaren 25ean
Yo, también: 2009ko urriaren 16an
El baile de la victoria: 2009ko abenduaren 4an
La mujer sin piano: Laster zinema-aretoetan

Zabaltegi-Perlak
Malditos Bastardos: 2009ko irailaren 18an
Destino Woodstock: 2009ko irailaren 25ean
Los limites del control: 2009ko urriaren 2an
Si la cosa funciona: 2009ko urriaren 2an.
El imaginario del Doctor Parnassus: 2009ko urriaren 23an
Un prophète: 2010eko otsailaren 9an
Precious: 2010ean

Zabaltegi-Zuzendari berriak
Zorion perfektua: 2009ko urriaren 2an
Màscares: 2009ko urriaren 30ean

Horizontes latinos
Gigante: 2009ko urriaren 2an
Sin nombre: 2009ko urriaren 30ean

Zinemira
La maquina de pintar nubes: 2009ko urriaren 2an

Belodromoa
Oceanworld 3D: 2009ko urriaren 25ean
Toy story 3D: 2009ko urriaren 29an

Iruzki honekin nik ere agur esango diot aurtengo Zinemaldiari. Bederatzi egunez idatzi ditudan kronikekin gozatu izana espero dut. Hemendik aurrera, zinema albisteak jorratzen jarraituko dugu zazpigarren arteari eskainitako blog honetan. Eskerrik asko!!!

Brad Pittek eta Quentin Tarantinok Zinemaldia utzi zutenetik zerbaiten faltan zegoen Donostia, glamour faltan. Kalean ere antzematen zen nolabaiteko interes falta. Bai, orduz gero Ang Lee zuzendaria, Robert Duvall, Ian McKellen edota John Cusack aktoreak izan ditugu gure artean, baina zerbait falta zen. Naomi Wattsen iritsierak indar pixka bat emango dio azken txanpa honi. Hala ere, egiari zor ez du joko handirik eman bere etorreran behintzat. Iragarrita bezala 13:30ean heldu da Maria Cristinara. Mikel Olaziregi agurtu du, inguruan zituen kazetariak eta jarraitzaileak agurtu ditu eta eskaileratan gora barrurako bidea hartu du. Barrurantza zihoala logurea zuela adierazi du eskuekin. Inguruan nuen kazetari batek segituan egin du bere bertsioa: “Ziur makillatu gabe etorri dela eta horregatik ez zuela argazkilarien aurrean paratu nahi.” Hala ote? Ikusi irudiak eta atera zeuon ondorioak.

Naomi Watts bihar Zinemaldia itxiko duen Mother and child filmeko protagonistetako bat da. Ziur biharko itxiera ekitaldian gaur baino adeitsuago eta politago ikusiko dugula. Joan den abenduaren 13an Samuel Kai bere bigarren semea izan zuen eta egia esan, ongi baino hobeto errekuperatu du haurdunaldi aurreko gorpuzkera.

Begi guztiak berari begira bazeuden ere, ez da izan gaur goizean heldu den izar bakarra. Anne Igartiburu eta Jabier Elortegi zuzendaria goizeko 11:30ean heldu dira Donostiara, ordu erdiko atzerapenarekin. Biak ala biak Zorion perfektua filma aurkeztera etorri dira Donostiara. Zabaltegi-Perlak sailean proiektatuko dute Andu Lertxundiren Zorion perfektua eleberrian oinarrituta dagoen filma. Zinemaldian ikusteko paradarik ez baduzu, lasai, datorren ostiralean helduko da Euskal Herriko zinema-aretoetara.

Zinemaldia, aldarrikapenen lekuko
Bederatzi egun hauetan Donostia zinema munduaren zentro bilakatzen da. Begi guztiak hona begira daude. Egoera hori aprobetxatuz, Zinemaldiaren baitan, berez zinemarekin erlaziorik ez duten aldarrikapenak egin dira. Atzo bertan esaterako, epaimahai ofizialeko kideak, Mikel Olaziregi, Bahman Ghobadi eta Hana eta Samira Makhmalbaf zuzendariak Kursaal atarian bildu ziren Iranen bakea eta demokrazia lortzearen alde.

Gaur eguerdian, bien bitartean, Egunkariaren Alde Elkarteak deituta, zuzendari, gidoigile, aktore eta oro har, euskal zinemako kideek Egunkaria auziaren aurkako elkarretaratzea egin dute. Gogoan izan, Xabier Oleaga, Martxelo Otamendi, Juan Mari Torrealdai, Txema Auzmendi eta Iñaki Uria Egunkariako langile ohiek inputatuta jarraitzen dutela eta akusatuen aulkian eseri beharko dutela ETArekin harremana izatea egotzita. Gaurko elkarretaratzean euren babesa eman nahi izan die zinema munduko kideek. Bertan ikusi ahal izan ditut Munduan libre bizi izateko Egunkaria, Egunkaria libre munduan bizi ahal izateko lemapean., besteak beste, Ramon Agirre, Iñake Irastorza, Arantxa Gurmendi, Oihana Maritorena, Anartz Zuazua, Egoitz Lasa, Ainhoa Aierbe, Tessa Andonegi edota Asier Hernandez aktoreak. Ramon Agirrek aktore guztien izenean astakeria hau amaitzea eskatu du: “Bai adierazteko aktoreen partetik ez dagoela eskubiderik, astakeria bat dela Egunkariaren auzia aurrera joatea eta bertan behera utzi dezatela lehenbailehen.”

Azken txanpa
Gainontzean Zinemaldia azken txanpan sartu da. Gaur proiektatu dira Sail ofizialean leihatuko diren azken bi filmak: Los condenados espainiarra eta I came from Busan hego korearra. Atzo Felix Linaresek aurreratu zigun justizia egingo balitz El secreto de sus ojos argentinarrak irabaziko lukeela Film Onenaren Urrezko Maskorra, baina… Urtero egoten da ezustekoren bat eta…

Bihar eguerdian jakingo du epaimahai ofizialaren epaia. Geroago, iluntzean Itxiera ekitaldian sariak banatuko dira eta Naomi Watts protagonistatzat duen Mother and child filmak itxiko du Zinemaldia.

Aprobetxatu beraz Zinemaldiko azken orduak eta Donostiatik bazabiltzate, kontatu zuen esperientzia!

Egun hauetan zinema munduko hainbat eta hainbat pertsona dabiltza Donostian: aktoreak, zuzendariak, produktoreak eta baita zinema kritikoak ere. Eurak dira filmak zorrotzen epaitzen dituztenak, film bakoitzari nire moduko ikusle batek ikusten ez dituen xehetasunak aurkitzen dizkietenak.

Felix Linares zinema kritiko eta ETB2 ko “La noche de” saioko aurkezlearekin egin dut topo. Pelikula eta pelikula artean, nirekin hitz egiteko beta hartu du eta Zinemaldiaren 57. ekitaldi honetaz zenbait gogoeta interesgarri egin ditu. Hori bai, hasi aurretik errieta txiki bat ere egin dit, kazetariak bera grabatzera joaten garenean beti bizarrarekin topatzen dugulako. Kar kar!

Zinema kritiko izanda, ezin Film onenaren Urrezko Maskorra irabazteko bere hautagaia zein den galdetu gabe gelditu. Momentuz, Urrezko Maskorra irabazteko bere faboritoa Juan Jose Campanellaren El secreto de sus ojos filma da. Hala ere, Isaki Lacuestaren Los condenados filmarengan ere esperantza handiak jarrita dituela aitortu dit. Epaimahaiak Campanellaren film argentinarra sari gorenarekin saritzea nahi luke, baina badaki ia urtero ezustekoak egon ohi direla eta ez daki saria argentinarrari emango dioten ala ez. “Ezustekoak egotekotan, egon daitezela sari txikienetan!”, hala adierazi du gure kameraren aurrean.

Zinemaldiak irauten duen egunetan batez beste hiru film ikusten ditu Linaresek. Sail ofizialeko film guztiak ikusten ditu, gero ondoren epaimahaiak emandako sariak eztabaidatzeko. Zabaltegi saileko filmik interesgarrienak ikusten ditu eta hortik kanpo, handik eta hemendik zerbait ikusten ahalegintzen da. Atzo esaterako, Oceanworld 3D filma ikustera joan zen. Sail ofizialetik kanpo, Quentin Tarantinoren Malditos Bastardos, Woody Allenen Si la cosa funciona eta Michael Hanekeren La cinta blanca gomendatu dizkit.

Goian aipaturikoa berak kontatu didan guztiaren laburpen bat baino ez da. Esandako guztiak ikusi eta entzun nahi badituzu, ikusi ezazu bideoa (jatorrizkoa, gaztelaniaz).

2012 filmeko lan-taldea eta Amaia Salamanca
Linaresen eskutik Zinemalditik igaroko diren film onenen errepasoa egin eta gero, filmetako protagonisten bila abiatu naiz. Izan ere, gaur eguerdian heldu dira 2012 filmeko aktoreak eta zuzendaria, besteak beste.

Gaur egia esan aurreko egunetan baino mugimendu handiagoa nabaritu dut Maria Cristina hotelaren kanpoaldean. John Cusack 2012 filmeko protagonistaren zain zeuden guztiak. Hasiera batean eguerdiko 13:15ean zen etortzekoa, baina hamaikak aldera iritsi da. Hotelera sartu eta gutxira berriz irten da. Eta gero, 13:15ean berriz azaldu da auto ofizialean hoteleko sarrera nagusira. Prentsa guztia bera etorri zain zegoen eta horregatik azaldu ote da berriz hasieran iragarritako orduan? Bai iritsiera xelebrea, behintzat. Bi aldiz iritsi balitz bezala izan da. Bere atzetik eta auto berean heldu dira Chiwetel Ejiofor aktorea eta Roland Emmerich zuzendaria, biak ere 2012 filmeko kideak. Biak ala biek, zenbait autografo sinatu eta Mikel Olaziregi Zinemaldiko zuzendaria agurtu ondoren barrurako bidea hartu dute. Gogoan izan 2012 filma datorren azaroaren 20an helduko da zinema-aretoetara.

2012 filmeko kideen atzetik heldu da Amaia Salamanca (Fuga de cerebros) aktorea. Ez, aurretik auto ofizialetik beste emakume ilehori bat atera da. Segituan jendea Amaia, Amaia deika hasi zaio, baina alarma faltsua izan da. Ez zen Amaia. Hurrengo autoan heldu da azkenean Amaia Salamanca. Kanpoan zain zituen jarraitzaileei zenbat autografo sinatu, argazkilarien aurrean paratu eta honek ere barrurako bidea hartu du. Minutu batzuk geroago kanporako bidea hartu Ian McKellen, atzo Donostia saria jaso zuen gizonak. Azken horrek atzo saria ematerakoan oparitu zioten euskal txapela soinean zeraman. Txapelari gustua hartu diola dirudi. Argi, oraindik agian elkarteren batean musean jokatzen ikusiko duzue eta! Bejondeizula Ian!

Gaur arte Kursaal, Victoria Eugenia eta Maria Cristina arteko ibilbidea egin dut egunero, hutsik egin gabe. Zinemaldiko seigarren egun honetan, triangelu horretatik aldendu eta Antonio Elorza belodromora gerturatu naiz. Zinemaldia nagusiki hiru gune horietan garatzen bada ere, Antiguo Berri eta Principe zinema-aretoek eta Antonio Elorza belodromoak ere badute beren tokia egun hauetan.

Irailaren 18tik 26ra iraungo du Zinemaldiak. Bada, astegunetan egunero ikastetxeetako haurrentzat saio bat izaten da belodromoan goizeko hamarretatik aurrera. Zinemaldiak irauten duen egunetan belodromoa 3.000 ikusle hartzeko tokia duen zinema-areto handi bihurtzen da. Ponyo itsaslabarrean film japoniarraren euskarazko bertsioa ikusteko aukera dute bertaratzen diren ikasleek. Sosuke itsasora begira dagoen labar batean bizi da. Goiz batean, burua marmeladazko pote batean sartuta duen koloretako arrain batekin egingo du topo. Sosukek askatzen lagunduko dio eta elkarren arteko lilura sortuko da. Hala ere, arrainaren aitak, garai batean gizaki izan zen aztiak, berarekin itsasora itzultzera behartuko du. Ponyo koloretako arrainak haur izan nahi du eta ihes egingo du. Kaosa nagusituko da eta Ponyoren ahizpak maremoto erraldoi bihurtuko dira Sosukeren itzulera eragiteko. Ur azpiko munduaren eromenak Sosuke nahastuko du.

Gaurko proiekzioaren amaieran, haurrek filma gustuko izan dutela adierazi didate. Irakasleek ez zuten iritzi bera irteeran, ez baitzeuden filmaren luzeerarekin ados. 104 minutu irauten du eta luzetxoa zela irizten zioten. Irteeran haur asko ikusi ditut Zigortzaileak zioen pegatina batekin. Eta nire artean pentsatu dut: Non dira bada Zigortzaileak? Zer da Zigortzaileen kontu hau?

Zigortzaileak euskarazko film dibertigarri eta entretenigarria da. Bullyngaren gaia hartzen du ardatz gisa. Superheroien istorioetan oinarrituta dagoen filmean zazpi haur dira protagonista. Filmean haur talde baten bizipenak kontatzen dira. Haurrok kokoteraino daude beste haur batzuen irainak eta erasoak jasotzeaz. Ekintzara igarotzea erabakiko dute eta ezkutuko komando antzeko bat sortuko dute mendeku hartzeko. Zigortzaileak gisa ezaguna egingo den superheroi taldea zigorrak jartzeaz eta hezteaz arduratuko da.

Kontua da Zigortzaileak filmeko protagonistek belodromora egin dutela bisita goizean haurren artean filma promozionatzeko. 11:30ean Zigortzaileak belodromo kanpoaldera agertzekotan ziren, baina ez ditut inondik inora ikusi eta euren bila hasi naiz.

Eguerdi aldera aurkitu dut Zigortzaileak filmeko lan-taldea. Salamanka pasealekuko Bebop tabernan egin dut topo eurekin. Izan ere, han batu dira filmaren lehen trailerra jendeaurrean erakusteko. Aktore gaztetxoak irrikitan zeuden euren buruak pantaila handian ikusteko. Alboan izan dituzte filmaren arduradunez gain, gurasoak eta etxekoak. Filmaren aurrerapena behin eta berriz errepikatu dute eta bertaratutakoen artean hitz onak nagusitu dira.

Film aurrerapenaren proiekzioaren ondoren, Zigortzaileak filmeko hiru protagonistekin solasteko aukera izan dut. Amaia Aberasturi, Estibaliz Sarasola eta Andoni Delarigne dute izena hiru protagonistek edota hobe esanda, Leire “Li”, Sandra “Sandy” eta Leo “Lintxi”. Film aurrerapenaren proiekziora pertsonaien arropak jantzita agertu dira hirurak.

Amaia Aberasturirentzat eta Estibaliz Sarasolarentzat aktore gisa lan egiten duten lehen aldia izan da. Andoni Delarignek berriz, esperientzia handiagoa du zeregin hauetan bere laugarren aldia izan baita. Amaia Aberasturirentzat oso esperientzia polita izan da eta bizitakoa inoiz ez zaiola ahaztuko uste du. Euren buruak pantailan ikustean denak bat etorri dira emozioa eta lotsa aldi berean sentitu dutela esaterakoan. Ez daude atseden hartzeko prest eta balizko Zigortzaileak 2 filmean parte hartzea espero dute.

Arratsaldean ere Zigortzaileak Kursaal inguruan izango dira ikusleak agurtzen eta zinema zaleei filmaren berri ematen. Filmak Eusko Jaurlaritzaren eta EITBren laguntza jaso du eta, okerrik ez bada, urtarrilean helduko da zinema-aretoetara.

Orain arte aitortu ez badut ere, lehen aldia da Zinemaldiaren barruko tripetan nabilela. Dagoeneko, baten batek antzemango zidan, baina tira! Hasiberriei txantxak egitea ohikoa izan ohi da eta gaur arte gustura nengoen horrelakorik jasatea egokitu ez zitzaidalako. Ez dakit zortea edota prebisio falta izan den, baina gaur nire eguneroko lan tresnak huts egin dit. Edota nik huts egin dut. Izan ere, ezin zaio bizitza honetan guztia zorteari egotzi. Zortea bilatu egin behar omen da edota irabazi.

Yo, tambien sail ofizialean lehiatuko den filmeko protagonista ere zorteko gizona dela esan daiteke. Edo honek ere zortea irabazi egin du. Orain kontatuko dizuet eta zuek epaitu. Pablo Pineda du izena protagonistak eta Down sindromea du, baina hori ez da oztopo izan unibertsitatera joan eta heziketa berezian lizentziatzeko. Are gehiago, down sindromea izan eta Espainiar estatuan unibertsitateko titulua duen lehena da. Gaur goizean iritsi da Pablo Pineda Gipuzkoako hiriburura. Eguerdi aldera heldu dira Lola Dueñas filmeko beste protagonista eta Antonio Naharro eta Alvaro Pastor Pastor filmeko zuzendariak. Arratsaldeko 19:30ean izango da filmaren lehen proiekzioa, baina kazetariek eta akreditazioa dutenek soilik ikusi ahal izango dute lehen proiekzio hori. Filma ikusi nahi duten gainerako ikusleek bihar arte itxaron beharko dute.

Imanol Uribe eta Sir Ian Mckellen Donostian
Yo, también filmeko lan taldea Donostian da, baina ez dira azken orduan Gipuzkoako hiriburura heldu diren bakarrak. Eguerdian iritsi da Imanol Uribe zine zuzendaria ere. Bihar, Euskal zinemaren galan Zinemira saria jasoko du. Arratsaldean 17:20an helduko da Ian Mckellen, ekitaldi honetako Donostia saria jasoko duen gizona.

Tres dias con la familia filmak irabazi du Film Commission Donostiako V. saria

Hedabideak 12:30erako deituak ginen Film Commission Donostiako V. saria norentzat zen iragartzeko. Ekitaldia atzeratu egin da, hiriburuko trafikoan korapilatuta gelditu baitira protagonistak. Udaletxearen kanpoan zenbait argazki atera eta gero hasi da prentsaurrekoa. Mar Coll Tres dias con la familia filmeko zuzendariak eskerrak eman dizkio komisioari sariarengatik. Hala ere, hasiera batean sariaren zergatia ez zuela ulertu aitortu du. Izan ere, berak filmean hiri baten balore urbanistiko eta paisajistikoak islatzea saritzen zela uste zuen. Eta bere baitan pentsatu zuen “hainbat eta hainbat eszena barrualdean grabatu ditugu eta!”. Geroago konturatu zen ordea, Kataluniako kultura eta gizartea ezin hobeto islatzen zuela eta hor zegoela sariaren arrazoia.

Film Commission Donostiako V. Sariko epaimahaia honako hauek osatu dute: Pablo Malo zine zuzendariak, Marian Aguilera eta Martin Rivas aktoreek eta Fernando Lemoniez diseinatzaileak. Epaimahaiaren ustez, Tres dias con la familia zen filma grabatu zen tokiko balio sozialak, kulturalak eta paisajistikoak ondoen agertzen zituen filma. Orotara, 14 film aurkeztu ziren leihaketara, baina lau film igaro ziren azken fasera: La mujer del anarquista, Tres días con la familia, Al final del camino eta Sin limites.

Film Commission Donostiako Hiria Saria duela bost urte sortu zuen Donostiako Sustapenak. Aipaturiko sariak hirietako eta eskualdeetako balio natural eta kulturalak agertzeko ahalegina saritzen du. 12.000 euroko saria jasoko du Escandalo FilmTres dias con la familia filmeko ekoiztetxeak. Saria arratsaldeko 19:00etan banatuko da Principe zinemako 9.aretoan eta ondoren filma proiektatuko da Made in Spain atalaren baitan.

Lau egun behar izan ditu eguzkiak lehen aldiz 2009ko Zinemaldian agertzeko. Kosta zaio irtetea, baina atera denean berotu ere egin du. Ez dakit eguzkiagatik soilik ote zen, baina gaur distira berezia zuten jaialdiko protagonistek. Ziur horretan ere bere eragina bazuela L’oreal Paris, Zinemaldiko makillatzaile ofizialak.

Bigarren aldiz L’oreal Paris etxeak Zinema espainiarreko talento berri onena saritu nahi izan du. Iaz banatu zen lehen aldiz aipaturiko saria eta estreineko aldi hartan Clara Lago aktorea izan zen irabazlea. Blanca Suarez aktoreak hartu dio errelebua Lagori sariaren bigarren ekitaldian. Iaz, izendatuen artean izan zen Blanca Suarez, baina saria irabazteko atarian gelditu zen. Bigarren edizioan hautagaien artean izan dira irabazlearekin batera, Miriam Giovanelli (Mentiras y gordas), Manuela Velles (Camino) eta Mario Casas (Fuga de cerebros). Lehen biak, Maria Cristina hotelean egin den ekitaldian izan dira. Hirugarrenak ere bertan egoteko nahia omen zuen, baina Michael Radforden La mula filma grabatzen ari zela eta, ezin izan du bertan izan.

Paco Leon aktorea izan da sari banaketako aurkezlea eta bere alboan izan dira Mikel Olaziregi Zinemaldiko zuzendaria eta Monica Pueyo L’oreal Paris etxeko komunikazio zuzendaria ere. Azken bi horiek euren hitzaldi txikia egin eta gero, argitu du Paco Leonek zein zen sariaren irabazlea.

Saria irabazteagatik 20.000 euro jasoko ditu Suarezek berak nahi duen gobernuz kanpoko erakundeari emateko. Blanca Suarezek aitortu duenez, Punto omega Madrilen kokaturiko gobernuz kanpoko erakundeari emango dio sari hori. Punto Omegak gizartean baztertuta dauden gazteei, etorkinei eta toxikomanoei laguntzen die berriz ere gizarteratzen. Dohaintza horren arrazoiak ere eman ditu ekitaldi amaieran: “Iraganean Punto Omega GKErekin kolaboratu nuen, bere baloreak gustatu egin zitzaizkidan eta GKE bat aukeratzeko eskatu zidatenean burura etorri zitzaidan lehena izan zen.”
Blanca Suarez oso gustura agertu da saria jasotzean. Ondoren, kazetarien aurrean adierazi duenez, oso gustura dago saria jaso duelako, sari batek beti laguntzen baitu aurrera egiten eta beti baita pozgarria egiten duguna besteek aitortzea. Blanca Suarez orain El internado telesailaren grabaketetan murgilduta omen dago. Ez du askorik aurreratu nahi izan, baina pertsonaia berriak, eta sorpresa ugari izango direla adierazi du. Eta gezurra badirudi ere, aurreko denboraldian, baina beldur gehiago pasako omen dugu ikus-entzuleek.

Ekitaldiko protagonista Blanca Suarez izan bada ere, handik kanpo izarra Paco Leon izan da. Etengabe kazetari mordoa zituen inguruan eta guztiei ere adeitasunez erantzun die. Eguerdian sari banaketa garairako heldu da Donostiara eta bihar goizean bertan itzuliko omen da etxera. Berak aitortu digunez oso denbora gutxi izango du, baina pintxo on batzuk jan eta euskal gastronomiaz gozatzeko parada izan nahi du. Ea ba horretarako tartetxoren bat hartzen duen edota hobe esanda, kazetariok arnasa hartzen uzten diogun!!!

Eta zuk Paco Leon ikusi nahi baduzu, igaro zaitez Donostiako pintxo onenak ematen dituzten tabernetatik eta ea zortea duzun. Beste pertsona ospetsuren bat ikusten baduzu, konta iezaiguzu zure esperientzia!!!

Zinemaldiko hirugarren egun honetan euriak atseden hartu du. Goizean euri zaparradaren bat edo beste bota du, baina tira, ezer gutxi aurreko egunekin alderatuta. Atsedenik hartzen ez dutenak eguna joan eta eguna etorri, Maria Cristina kanpoan ospetsuen sinaduren zain dauden horiek dira. Hori da morala, hori!

Gaur, Zinemaldia hasten denetik bukatu arte lehen ilaran zain egoten diren horietako birekin izan naiz. Pantailaren ezkerreko aldean ikus daitekeena, Lorena da bilbotarra da eta Zinemaldiak irauten duen egunetan Donostiako amonaren etxean bizi da. Bigarrenak berriz Amaia du izena eta pasaitarra da. Jarraian ikus dezakezue bideoa (jatorrizkoa, gaztelaniaz).

Biek ala biek faltan botatzen dute aurreko urteetako pertsona ospetsuen mugimendua. Etsipenez oroitzen dituzte, etengabeko jendearen joan-etorriaren ondorioz, atseden hartzeko betarik ez zegoeneko garai hura.

Biak atseden hartzera joan dira etxera, jende mugimendu txikia zegoela eta. Ordubata aldera alde egin dute, euren hitzetan “goizo”, egun gogorrenetan goizeko zortzietatik arratsaldeko zortziak aldera arte izaten baitira bertan. Goiza lasaia izan bada ere, tartean-tartean aurpegi ezagun batzuk ikusteko parada izan dugu bertan genbiltzanok. Donostian pertsona ospetsuren bat ikusi nahian bazabiltza, jakin ezazu Quentin Tarantinok goizean utzi duela Donostia eta Maribel Verdu ere Gipuzkoako hiriburutik joan dela atzo Zinemako sari nazionala jaso ostean. Verdu presa handiarekin irten da Loiuko aireporturantz. Hala ere, kanpoaldean zeuden jarraitzaileen eskarien aurrean ezin izan du ezetz esan eta zenbait sinadura egiteko gelditu da.

Batzuk badoaz eta beste batzuk badatoz!
Gaurkoak ez zirudien egunik aproposena sinadurak batzeko, baina egoera aldatu egin da Robert Duvall aktorearen etorrerarekin. Hasiera batean bihar zen etortzekoa, baina azkenean hirurak baino lehenago iritsi da estatubatuarra Donostiara. Argazkilarien eta telebistako kameren aurrean gelditu ostean, Maria Cristina hoteleko eskaileretara zuzendu da. Han zituen zain Zinemaldiko kideak.

Flashik gehienak berarentzat izan badira ere, ez da Donostiara heldu den bakarra. Donostian da esaterako Manuela Velles Caotica Ana edota Camino filmengatik ezaguna den aktore gaztea, eguerdia baino lehen Maria Cristina hotelean sartzen ikusi baitut. Mario Casas Fuga de cerebros edota Mentiras y Gordas filmetako aktorea ere gaur heldu da Donostiara eta Londres hotelean hartu du ostatu, bateon batek ikusten saiatu nahi badu.

Aurretik aipaturikoen glamourrik ez badu ere, gaur iritsi da Bahman Ghobadi zinegile kurdistandarra Donostiara. Ezezaguna zaizuenontzat esan (aitortu behar dut Googlen bere izena sartu arte gizon arrotza zela niretzat ere) birritan irabazi duela Film onenaren Urrezko Maskorra. Lehena, 2004an irabazi zuen Las tortugas también vuelan filmarekin eta 2006an lortu zuen bigarrena Half moon pelikularekin.

Ospetsuen sinaduraren bila ero moduan zabiltzatenok izan pazientzia. Eta nonoren sinadura, argazkia edota delakoa lortzen baduzue, kontatu zuen esperientzia!

Esnatu, begiak ireki eta belarria gerturatu dut gelako leihora: euri soinurik ez. Ez zuen hotsik egiten, baina euria ari zuen. Bigarren egun hau ere euripean pasa behar! Gaurko nire asmoa Brad Pitt etxera itzuli aurretik berriz ikustea edota beste pertsona ospetsuren bat in fraganti aurkitzea zen. Asmo bera zuten goizean goizetik Maria Cristina hotelean bildu diren zaleek ere. Ez nintzen bakarra, ez!

Galdera bat nagusitzen zen guztion artean: Non da Brad Pitt? Oraindik Donostian al da edo jada joan da? Iritsi bezain laster jaso dut berri txarra: Brad Pitt joan da. Goizeko 10:30ean edo atera da Maria Cristina hotelaren atzeko atetik. Zain zituen ohiko sarreran jarraitzaile eta kazetari goiztiarrenak, baina… hura ikusi gabe geratu gara. Isilpean ihes egin du estatubatuarrak eta ezer esan gabe gainera. Zurrumurru gaiztoenek diotenaren arabera, Pitt ez omen zegoen sarrera nagusitik ateratzeko moduan. Atzoko azkeneko Coca-Colak kalte egin omen zion, antza. Bolo-bolo zebilen berria: gaua luzea izan omen zen Brad Pittentzat eta gaur goizean ajea zuela eta… Belarri fin onetatik entzun dudan beste kontu bat, ez dakit kontu hutsa ala kaleko kondaira bat den, baina tira… Goizean goiz gosaltzen bezperako arropa berarekin omen zegoen eta parranda osteko kiratsa omen zerion. Ai, ai, ai, Brad harrapatu zaitugu: ekipajean desodorantea sartzea ahaztu, alajaina!!!

Behin Brad Pitt ikusiko ez nuela onartu dudanean atzokoaz oroitzeko garaia heldu da. Pitt zen gaurko hizpide nagusia kalean, ezbairik gabe. Bakoitzak harro erakusten zituen lorturiko argazki, bideo edota sinadurak. Harropuzteko garaia zen. Jarraitzaile horietako batek atzo lorturiko Pitten sinadura erakutsi dit. Atzo aipatu bezala, sinadura sinplea zen, baina ez edonorena. Sinadura erakutsi didan emakumeak aitortu didanez, goizeko zortzietan gerturatu zen Maria Cristinara Brad Pitt iristerako lekurik onena hartzeko.

Maria Cristina inguruan ere nabari zen Brad Pitt Donostiara heldu osteko eguna zela, egun berezia zela alegia. Hotelaren eta Victoria Eugenia antzokiaren artean pantaila erraldoi bat dago bisitarien gozamenerako. Ba, aipaturiko pantailan behin eta berriz errepikatu dituzte Tarantinok eta Pittek alfonbra gorrian eginiko ibilbidea eta baita Victoria Eugeniako ekitaldiko irudiak ere. Joan bazaigu ere, Brad Pitt oraindik albiste da eta zeresana ematen jarraituko du.

Batzuk hasiak dira hurrena berriz Donostiara noiz etorriko den iragartzen… Donostia saria edo eman beharko diote berriz ere itzuli dadin!!!

Batzuk badoaz eta besteak badatoz!
Ez du atzo Brad Pittek bilduriko adina jende erakarri, baina jende andana gerturatu da Maria Cristinara Ang Lee zuzendariari ongi etorria egitera.

Ordu bata inguruan heldu da zuzendaria Donostiara. Gogoratu, Taking Woodstock, bere azken filma aurkeztera datorrela. Horiek biharko kontuak dira, ordea. Aurrez, bizpahiru minutuz egon da sinatzen eta argazkilarien eta telebista kateetako kameren aurrean gelditu da eskaileretako bidea hartu aurretik. Han zuen zain Mikel Olaziregi Zinemaldiko zuzendaria.

Maribel Verduk jaso du Zinemako Sari Nazionala
Kanpoan pertsona ospetsu gutxi zebilela eta, (Ang Lee salbu jakina) Zinemako Sari Nazionalaren ekitaldira sartu naiz ea zerbait interesgarria aurkitzen nuen. Kazetari mordoa eta Estatuko zein Euskal Herriko aktore zein politikariekin egin dut topo. Han zeuden, besteak beste, Francis Lorenzo eta Barbara Goenaga aktoreak, Odon Elorza, Angeles Gonzalez-Sinde Kultura Ministroa, Arantza Quiroga Eusko Legebiltzarreko presidentea, Rafaela Romero Gipuzkoako Batzar Nagusietako presidentea eta beste hainbat.

Ekitaldia laburra, baina emozioz betea izan da. Maribel Verduk eten egin behar izan du bere hitzaldia emozioaren eraginez. Ezin izan dio negarrari eutsi eta neuri ere “oilo ipurdia” jarri zait. Oso irribartsu agertu da eta behin eta berriz konplizitate keinuak eskaini dizkie gerturatutakoei. Esker oneko hitzak izan ditu urte hauetan bere alboan egon diren lankide, lagun eta senitartekoentzat. Bejondeizula Maribel!!!

Zinemaldia aurkezten duen kartela kolorez beteta dago eta antolatzaileek eurek esan dute nolabait kartel horren bidez, kolore guztien aldeko apustua egin nahi izan dutela. Ekitaldi honetako irudiak kolore guztiak ordezkatu nahi izan omen ditu. Edota hori da Zinemaldiko gida irekiz gero lehen orrian irakurri daitekeena. Errealitatea bestelakoa da ordea: kolore guztiak ez gara berdinak.

Eta esango duzue: zertara dator hori guztia? Goizean Kursaalera gerturatu naiz zegokidan akreditazioa jasotzera. Nire argazkia eta nire izen-abizenak zeramatzan txartel berde bat eman didate. Dena ongi. Nik Zinemaldiko beste kazetari bat nintzela uste nuen, guztien artean beste bat baino ez. Nire usteak erabat aldatu dira Maria Cristina hotelera gerturatu naizenean. Brad Pitten iritsiera ikustea zen nire asmoa, beste askorena bezala. Sarreran beltzez jantzitako gizon batek egiten zituen filtro lanak. Aurpegira begiratu gabe nire akreditazioaren kolore berdea ikusi eta aurrera jarraitzea eragotzi dit. Eta nik pentsatu dut nire artean: “Ez al didate ba esan kolore guztiak onartzen dituztela eta kolore guztien aldeko apustua egin dutela?” Listua irentsi eta bigarrenez kazetariei gordetako etxoletara igarotzen saiatu naiz, baina alferrik. Bigarren saiakeran behintzat, zergatik pasa ezin nuen azaldu dit: “Ez kolore horiko edota marroiko akreditazioa izan behar duzu horra pasatzeko.” Eta bien bitartean, kolore guztiak berdinak direla lau haizeetara zabaltzen…

Ez zait burua jaitsi eta errepidearen beste aldera igarotzea besterik geratu. Jarraitzaile guztiak zeuden tokira gerturatu naiz. Koska eta txoko guztiak leporaino beteta zeuden, jada. Zer uste zenuen bada, azken unean etorri eta lekurik onenarekin geratuko nintzela? Lehen ilarara gerturatzea ezinezkoa zen eta inguruko aulkietan eta loreontzietan ez zegoen zirrikiturik. Azkenean, naturak eman didan 1,72 metroko alturatik ikusi behar izan dut Pitten iritsiera aterki, argazki kamara eta zenbait bururen artetik.

Adi, Brad Pitt Donostian da eta bakarrik etorri da!
Azken egunetan asko hitz egin da Brad Pitten iritsieraz eta baita bakarrik edota familiarekin etorriko zen ere. Azkenean bakarrik etorri da. Familiako kiderik gabe etorri den arren, oso adeitsu eta sinpatiko agertu da jendearen aurrera. Egia esan, harritu egin nau bere moduko izar bat hain adeitsu agertu izana. Bost minutuz egon da jendea agurtzen, eskua ematen eta sinatzen. Hori bai, sinadura pentsatzen ez du denbora askorik pasa: hiru urteko haur baten zirriborro bat zirudien. B eta P antzeko bat ikusi zitekeen, besterik ez. Hala ere, ni neu zirriborro hori eskuan izateko gogoarekin geratu naizela aitortu behar dut. Pittek bisera beltza, eguzkitako betaurrekoak, bakeroak eta larruzko jaka beltz bat zeramatzan soinean. Oso dotore etorri da. Hala ere, beti dago bainaren bat eta nire gusturako bizar gehitxo zuen. Hor zehar entzun dudanez, film baten grabaketa baterako prestatzen ari omen da eta hori ei da bere itxura berriaren arrazoia. Dena dela, bera izateagatik barkatzen diogu.

Eguraldia, eguneko beste protagonista
Brad Pitt izan da lehen egun gris honi kolore pixka bat eman dion bakarra. Donostiako kaleetan ez zegoen disdira egiten zuen ezer. Euria goitik behera… Victoria Eugenia parean, euri zaparradatik gorde nahian zebiltzan espainiar batzuekin egin dut topo. Harrituta zeuden Donostian topatu duten eguraldi petralarekin. Alboan nuen kamerak non dauden gogoratu die, ordea: “Hau Donostia da, hemen beti egiten du euria.” Kazetariak irribarre txiki batez agurtu ditu espainiarrak, euria Donostiaren parte dela gogoratu nahian edo. Alfonbra gorriak ere babesa aurkitu behar izan du plastiko azpian. Alfonbraren kolore gorriak ez du disdira handirik egingo, harik eta Tarantino, Pitt eta enparauak bertatik igarotzen diren arte.

Iluntzean eta eguraldiak horretarako tarterik uzten badu, Quentin Tarantino eta Brad Pitt ikusi ahal izango ditugu Maria Cristina eta Victoria Eugenia arteko bidea egiten. Pitt Donostian ikusteko azken aukera izan daiteke… Estatubatuarra ikusteko aukerarik baduzue edota Zinemaldian bazabiltzate kontatu zuen esperientziak gure blogean.