Asteko diskoa: Black Rebel Motorcycle Club: ‘Beat devil’s tattoo’

2010(e)ko Martxoak 12 Korova Iruzkinik ez

BRMC

Azkenekoz BRMC taldearen berri izan genuenean, Internet bitartez soilik eskuratu ahal izango zen disko esperimental baten grabaketan murgilduta zeuden. The Effects of 333 zuen izena disko hark eta Lou Reed musikariaren Metal Machine Music diskoari eginiko sasi erreberentzia bat zen. Ziur aski, bazuen bere meritua, baina ez zuen ia inork deskargatu. Emaitza ikusita, Peter Hayes eta enparauak abenturak albo batera utzi eta dagokien eremura itzuli dira. Batek baino gehiagok eskertuko zien.

Aurrekari horrekin, Beat the Devil’s Tattoo diskoak Howl diskoaren jarraipena izateko arriskua zuen. Berriz ere huts egingo zien jarraitzaileei. BRMC musika taldeak Jesus & Mari Chain taldearen Automatic diskoaren soinua du, baita kontrakoa lortzen saiatzen direnean ere. Beat the Devil’s Tattoo diskoan denetarik dago: shoegaze, lelo zatarrak, gitar soinuak… Mundu osoko indieak zorioneko zaudete.

Beat the Devil’s Tattoo diskoko abestiek ez dute inor ezustean harrapatuko: “Beat the Devil’s Tattoo“, “Conscience Killer”, “Bad Blood”, “Shadow’s Keeper”, “Sweet Feeling”, “Evol”, “The Toll”. Diskoko abesti onena “Mama taught Me Better” delakoa da. River Styx abestian apur bat astun jartzen dira eta Half State abestian bestalde, epiko. Disko honen zuzeneko kontzertuetan ere dezibeliok gora eta gora egingo dute.

Art After Dark, zozketa

2010(e)ko Martxoak 9 Arka n´ hell Iruzkinik ez

artafterdarkmartxoa

Martxoak 12 Bilboko Guggenheim museoan Art After Dark ekimena egingo dute. Fairmont, Jotamayúscula eta Almah Mater arituko dira zuzenean.

Demoden, bost sarrera bikoitz zozketatuko ditugu demodelux@gmail.com helbidera bere izen – abizenak bidaltzen dizkiguten lagunen artean. Irabazleen zerrenda ostiral goizean argitaratuko dugu.

Categories: Art after dark Tags:

Asteko diskoa: Gorillaz: ‘Plastic Beach’

2010(e)ko Martxoak 5 Korova Iruzkinik ez

fotonoticia

Gorillaz taldeak disko bat argitaratzen du 5 urtetik behin. Hori da Damon Albarn eta Dan The Automator taldekideek elkartu, Jamie Hewletti marrazki berriak egiteko eskatu eta entzuleak nola txundituta utzi pentsatzeko behar duten denbora. Gorillaz (2000) lehen diskoa pop musika, dub, hip hop eta elektronika doinuak uztartzen dituen komiki baten antzekoa da. Bi single bitxi ditu Clint Eastwood eta 19-2000 eta merkadoteknia dario toki guztietatik. Kontua hor geratu izan balitz, agian hamarkadako trikimailu onenaren saria eramango zuen eta guztiok horregatik ezagutaraziko genuen.

Baina ez, Albarn eta Automator taldekideek seriotasunez hartu zuten kontua eta Gorillaz taldea euren esperimentuen laborategi bihurtzea erabaki zuten. Taldeak posible zituen norabide guztiak hartu zituen eta diskoetxeak eman zion txeke txuria aprobetxatu zuten esperimentuak egiteko. Demon Days (2005) bigarren diskoak lehen diskoari falta zitzaizkion ñabardurak ditu. Aldiz, ordainetan ideia originalen kontua bigarren planora pasa zen. Bigarren diskotik aipagarriak dira “Dare!” abestia eta Shaun Ryder artistaren ahotsa.

Eta Plastic Beach diskoak bide bera darama. Gorillaz lehen diskoa jostailu bihurtu zuten bi dimentsioko irudiek ez dute garrantzirik jada. Diskoko abestiek ez dute koherentziarik: hip hopa, Jamaikako postalak, Txinako baladak, pop elektronikoa, funk ultramodernoa eta soula uztartzen dira. Gonbidatuen zerrenda ere komuneko bilkaria bezain luzea da: Mark E. Smith, Lou Reed, Gruff Rhys, Mos Def, Bobby Womack, De La Soul eta baita Bruce Willis ere. Plastic Beach Ken Russellen film bat bezalakoa, Karl Lagerfelden festa baten modukoa, nahastu eta zirko bateko kaiola guztiak ireki dituen pertsona horren modukoa. Eta lehoiak ez dira atetik sartzen. Objektiboki begiratuta kalitatezko produktua da eta erregistro aldaketa hori oso gutxiren esku dago. Abestiak bata bestearen atzetik pilatzen dira. “Stylo” salbu, Plastic Beach diskoa arte garaikideko museo batera orientatuta dagoela dirudi eta ez gure belarrietara. Gure belarriek ez dute hori merezi.

Dj Dusty, Municheko harribitxia

2010(e)ko Martxoak 5 Arka n´ hell Iruzkinik ez

Jazz&Milk diskoetxetako sortzailea gaztea da Dusty.Lan asko egin du denbora laburrean eta bere diskoetxeaz, funk, soul eta jazz eszenaz hitz egin dugu berarekin.Global Funk ekimenak gonbidatuta, martxoak 5 Le Bukowski (Donostia) aretoan izango da. Martxoak 6 Bilboko Kafe Antzokian. Global Funk rules!

Keep it raw da zure lehen diskoaren titulua, zer aurkitu dezakegu bertan?

Jazz, funk, latin, brazil eta afro doinuen bilgunea da. Gaur egungo doinu dantzagarriak ere sartu ditut. Tituluak dioen moduan 60 eta 70. hamarkadako eragina duten doinu gordin eta vintage-ak entzun daitezke bertan.

Lan berria grabatzeko, Jazz musikari ugari izan dituzu alboan.

Ordenagailuarekin grabatzeak lana errazteaz gain, gauzak pausoz pauso egiten laguntzen du. Ekoizten ari naizenean sampler zahar batean pentsatzen dut. Gero, konponketa edo instrumentazio egoki bat bilatzen saiatzen naiz. Hurrengo pausua musikariak banaka gonbidatzea da, abestiarekiko dudan ideia ulertu dezaten. Amaitzeko, material on ugari izaten dut eskuartean, azken konponketa prozesuan nahi dudan kantua lortuaz.

Diskoa zuzenean aurkezteko talde baten laguntza izango duzu?

Bai, zuzenekoetarako proiektu bat sortuko dut laster. Momentuz, nire gainontzeko ekoizpenekin ari naiz. Bigarren diskoa argitaratzen dudanean hasiko gara zuzenekoak eskaintzen.

Estiloei dagokionez, oso disko irekia da eta Funk, Soul, Latin edo Jazz doinuak entzun daitezke.

Hori zen hasierako asmoa, estilistikoki oso irekia den diskoa argitaratzea.Esan dituzun estilo guztietan konexio bat dagoela uste dut, horrek haien artean nahasteko aukera ugari ematen du.

Nahasketei dagokionez, nola zabiltza?

Enkargu asko jaso ditut azken urtean: “Alice Russel”, “Re:Jazz”, “Una Mas Trio”, “The Boogoos”, “Greenwood Rhythm Coalition” eta “The Hi-Fly Orchestra” besteak beste. Oso dibertigarria da beste batzuek egindako kantuak moldatzea, zure ideia eta soinura gerturatzea. Baina nahasketei dagokionez etenaldi bat egin nahi dut nire proiektuak amaitu ahal izateko. Oraintxe bertan Lovemonk diskoetxeak argitaratuko duen nahasketa bat egiten ari naiz Makalarentzat.

Zer moduz doakizu Jazz&milk diskoetxean?

Gure argitalpenek duten erantzuna oso ona da. Dj eta musika zaleengatik feedback handia izaten ari gara, mundu mailan gainera. Hori da gehien motibatzen gaituena. Zure diskoetxea izateak 100%-ean nahi duzuna egiten laguntzen dizu. Asko gustatzen zait mundu zabalean jendea ezagutu eta talde eta ekoizle ezberdinekin lan egiteko aukera izatea.

Mundu osoko dj eta ekoizleekin lan egiten duzu beraz.

Musika hizkuntza globala da, mundu osoko jendea bateratzen duena.Diskoetxe bat kudeatzeak jendeak bidaltzen dizkizun lanak entzuteko aukera ematen dizu.Gainera, mundu osoko jaialdi eta emanaldietara gonbidatzen naute. Musikazaleona, familia handi bat bezalako zerbait da.Horregatik, musika berria ezagutu eta elkarrekin ekoizpenak egiteko aukera dugu.

Funk, soul eta jazz eszena asko indartu da azkenaldian.

Estilo horietako jaialdi handiak daude momentu honetan; ez hori bakarrik, Afrobeat, Latin edo Exotica eszenak ere oso indartuta daude. Talde ugari ari dira garai bateko soinua bilatzen. Gauza bera gertatzen da ekoizleekin. Azken hogei urtetan ordenagailuarekin lan egin da eta jendea betiko instrumentuetara itzultzen hasi da.

Epe laburrera, zein proiektu duzu eskuartean?

Hurrengo argitalpena zuzeneko afro-funk proiektu batena izango da. Hainbat lagunekin martxan jarri dudan taldea da.Zuzenean eskainitako bertsioez gain kantu berriak ere egongo dira.

Categories: Global Funk, Musika Tags:

Fernanda Pereira

2010(e)ko Martxoak 4 Arka n´ hell Iruzkinik ez

Lisboan du estudioa Fernanda Pereirak. Portugaleko diseinatzaile berritzaileenatakoa da gaur egun. Bere proposamena bitxia da, etorkizunera begira dagoena. Demoden, elkarrizketa egin diogu bere lana ezagutzeko.

Nola eragiten du zure sormen lanean diseinu esklusiboak sortzeak?

Lan egiteko orduan ez daukat ohitura finkorik, ezta sormen prozesu finkorik ere. Egiten dudan lana gustoko dudanez, ahal dudan beste lan egiten saiatzen naiz. Askotan, akatsak eta gaizki egindako lanak dira abiapuntu.

Winter in another planet bezalako bildumetan, kolore eta material ezberdinen arteko konbinaketa azpimarratu ditzakegu.

Ez daukat material edo koloreak hautatzeko modu berezirik. Senak eragindako zerbait da, egunero nago nire estudio – dendan lanean eta bertan sortzen zaizkidan ideien ondorio dira. Sortzen dudana eroso izateaz ziurtatzen naiz, horregatik egiten dut horrenbeste lan jertseekin.

Zertan ari zara orain?

2010-2011ko udazken negu bilduma prestatzen dihardut. Ohiko moda egutegiarekin koordinatzen saiatzen naiz. Hala ere, pieza esklusiboekin lan egiteak nire egutegia sortzen laguntzen dit.

Moda, osagarri eta bitxien artean, zein formaturekin sentitzen zara erosoen?

Zaila da erantzutea. Gainera, denboraldi eta garai ezberdinen arabera, nahiago dut bat edo beste.

Noha Lennox-ekin batera duzun 2ND proiektuak diseinu urbanoagoak egiten laguntzen dizula dirudi.

Noah , nire senarrarekin, askotan hitz egiten nuen sortzen ari nintzen gauzei buruz.Elkarrekin denbora gehiegi igarotzen ez dudanez, proiektu hau sortzea erabki genuen. Orain, edozein momentutan sortu daitezke gauzak. Hori da 2ND-ek duen gauza hoberena, ez dugu zertan ezer planifikatu beharrik, dena bat-batean sortzen da!

Lisboan, zure sormena lantzeko leku eroso bat bilatu duzula diruri.

Bizitzeko oso leku egokia da. Hala ere pena ematen dit nire bezero gehienak eta arropa banatzen dudan dendak beste herrialde batzuetakoak izatea.

Zein da Lisboan gustokoen duzun tokia?

Ez da erraza leku bat hartzea. Batzuetan hibaia begiratzea gustatzen zait, beste batzuetan lan egin dezakedan tokia… nire etxea, momentuaren arabera.

Categories: Moda Tags:

Asteko diskoa: Two Door Cinema Club: “Tourist History”

2010(e)ko Otsailak 26 Korova Iruzkinik ez

TDDC

Two Door Cinema Club taldearen historiak elezahar taxugabe horietakoen antza du. Askotan entzun dugu bai, halako hoteleko mandatugile gisa hasi zen eta orain multinazional bateko presidente da. Eurak ez dira garrantzizko ezerren buru momentuz. Duela gutxi Ipar Irlandako txoko galdu bateko garaje batean egiten zituzten entseguak eta egun eszena alternatiboko talderik aipagarrienetakoa da. Ados, denok entzun dugu halako istorioren bat aurrez.

Egoera are surrealistagoa da Two Door Cinema Club taldeak disko berria Kitsune zigilu frantziarrarekin grabatu duela aipatzen badugu. Frantziako disco mugimenduko diskoak grabatzen espezializatuta dagoen Kitsune zigiluak ezagutarazi zuen taldea. Ez dakigu zer eraman zuen croissantak gustuko dituen talentu bilatzaile bat Ulster hirira. Petroleoa aurkitu zuen, hori da errealitatea eta horren aurrean ezin dugu ezer egin.

Tourist History da karanbola horretatik jaiotako lehen diskoa. Aipaturiko diskoa pop gogorrez, kantu dantzagarriz, anabolizatzailez puzturiko gitarrez, doinuez, leloez eta 10 abestiz beteta dator. Two Door Cinema Club taldea ez du ezer berria asmatu eta ez du asmatzeko asmorik ere. Bere musikak ondorengo taldeen nahasketatik ateratakoa dirudi: Vampire Weekend, Phoenix, Hard-F, Stereophonics edo baita Franz Ferdinanden “The Fallen” edo “Take Me Out” abestietatik. “Undecover MartyN“, “I can Talk” eta “Something Good can Work” abestiek ez dute asko elikatzen, baina ordu artean mokaduak jateko modukoak dirudite. Abesti horiek entzunez ongi pasatu dezakezu, iluminazio mistiko baten zain ez bazaude behintzat (horretarako gorde dizugu Besnard Lakes musikariaren berriena). Tourist History ez da zure bizitzako diskoa izango, taldekideen bizitza diskoa da eta umeak bezala ari dira gozatzen.

Neonized

2010(e)ko Otsailak 23 Korova Iruzkinik ez

Neonized

Neonized guneak erabiltzen dituen argazki, kolore, link eta etiketek blog itxura ematen badiote ere, musika elektronikoaren bytes hoberenak biltzen dituen eremu berezi baten aurrean gaude. Funk, house techno, dubstep edo erremix berrienak erakusten dizkigu. Dj-ak ez doaz zerura, Neonized-era baizik.

Categories: Musika Tags:

Orain: 310 Project

2010(e)ko Otsailak 22 Onintza Aiestaran Iruzkinik ez

310 Project taldeko kideek gaztetxoenei laguntzen diete patinetea hartu eta skate parkera joaten. Ondoren, euren dohainak jasotzen dituen bideoak grabatzen dituzte.

Categories: Orain: Tags:

Fernando Gutierrez, Noventa Grados ekimeneko hurrengo gonbidatua

2010(e)ko Otsailak 22 Onintza Aiestaran Iruzkinik ez

Demode

Otsailaren 25ean iluntzeko zortzietan hasita, Fernando Gutierrez artistak Noventa Gradosen Gorputza ekimenean parte hartuko du. Asturiarrak bere proiektuen parte aktibo bihurtzen du ikuslea. Irudiak birziklatzen ditu eta ustekabeko transformazioen bitartez ezintasunaren irudimenezko kolektibo bat sortzen du. Fernando Gutierrezek eraikuntza mental batean murgilduko gaitu. Gorputzaren kontzeptua erabiltzen du gertaera eta parte-hartze gogorren abiapuntu gisa.

Ekitaldi eta erakusketa hori Gorputza proiektuaren gonbidapenez egindako azkena izango da. Hala ere, kontua ez da hemen amaitzen. Ondoren, Gorputza Call Processek produzituriko ikusteko aukera izango da Noventa Grados eta liquidDocsen komisariotzarekin. Ezbairik gabe, proiektuaren urrezko paparreko orratza izango da.

Anti liburu-dendako programazioa

2010(e)ko Otsailak 19 Onintza Aiestaran Iruzkinik ez

Pascal

2010/02/15 – 2010/03/31

Exposición bat bi hiru komagata

Amorebieta-Etxanoko liburutegia

Otsailak 25

Hitzaldia: Haurtzaroa eta abangoardia

10:30ean eta 19:30ean Amorebieta-Etxanoko Zelaieta auditorioan

Otsailak 27

Kami Asobi lantegia, Jolas dezagun paperarekin

16:00etan eta 18:00etan Amorebieta-Etxanoko Zelaieta aretoan.

Martxoak 12-13

Zori-joko liburuak. Kola, papera eta artaziak!

20:00etan eta 23:00etan