”Izan dadila zuen lana sinesgarria eta originala. Izan dadila sakona, hunkigarria, zuhurra eta 
paregabea. Lagun diezagula gizaki izatearen esanahia islatzen, eta bihotzak, zintzotasunak, xumetasunak eta graziak gida dezatela isla hori. Garai dezazuela ezbeharra, zentsura, pobrezia eta nihilismoa, zuetako askok egin beharko baitiozue aurre. Jaso dezazuela gizakiaren bihotzak, berezko duen konplexutasun osoan, taupadak nola egiten dituen irakasteko beharrezko talentuaren eta zorroztasunaren bedeinkazioa.
Baita hori guztia zuen bizitzako obra izan dadin lortzeko behar diren xumetasuna eta jakin ona ere. Eta barruan duzuen onena izan dadila, galdera guztietan oinarrizkoena biltzea lortzen duena: Nola bizi gara?”.
Antzerkiaren egunerako John Malkovichek idatzitako mezua… ‘Arratsea’n.
‘Arratseko’ edukiak:
burua Sylvain George zine zuzendariak. Esaten du ikuslea ez dela elementu pasiboa. Ikuslearen eginkizuna filmarekin elkarrizketa izatea dela. Zinegile bezala saiatzen omen da jendeari nola pentsatu agintzen ez dioten filmak egiten. Ikusleak azkarrak direlako, eta errespetu hortatik abiatuta bakarrik sortu litekeelako benetako elkarrizketa.
Michael John Gorman du izena, eta aukeratu dugu ‘Arratsean’ hasteko, gero eta sarriago entzuten ari garen ideia bat errepikatzeagatik: sorkuntzan oinarritutako hezkuntza sistema bultzatu beharra dago.
zabaltzen zen konturatzea izan zen. Eta nola harri haien antolaketak sortzen duen soinu gune hila esaten zaiona, garuna nahas dezakeena: ilusio akustiko hau nozitzen dutenek, uste baitute eraikin ikusezinen batek eragozten diola soinuari behar bezala zabaltzen”. Eta kontu hau orain nola zientzilari batek esan duen, errazago zabalduko da, beharbada.
ateratzeko asmoz, eta ateratzen ez denean…”. Horrelako kontuak David Precht-ek “Maitasuna, sentimentu desordenatu hori” liburuan. Alemanian puri-purian omen. Hirugarren liburua kalean. Gazteleraz orain maitasunaz idatzitakoa. Esaten du filosofo arrakastatsuak: “Maitasunari buruzko ideia erromantikoa ez da errealista”.
hasi nintzen toki berean amaituko dudala”. Zigmunt Bauman, soziologo, filosofo eta pentsalariaren baieztapena. Eta luze bizi ondoren harritzen du oraindik gizakiak biziraungo badu, bi baloreen beharrak: segurtasuna eta askatasuna. Biak beharrezko, eta biak elkarrekin bizi ezinak.
eta negar egiten jakin, eta aio esaten ere ikasi egin behar. Beharbada sari hau izango da, aio esateko gonbitea”. Hitz hauez hartu du eman dioten azken saria Antonio Gala idazleak. Nolabaiteko despedida eginez. Beldurrik gabe, hori bai, dena delako amaiera, dio berak, eta hasten den guziak amaitu behar duelako.
arrazoi egokiak, baina, profesioak aldatu egin ninduen. Eta horixe da bizitzako bidaia: nor zaren topatzen saiatzea”. John Granten hitzak. “Sensiblea izateak, munduari eta barruari begiratzeak zahurgarri bihurtzen zaitu, eta oso zaila da ahuldadeak eta indarrak orekatzea”.
lapurtu du Petros Márkaris idazleak bere nobela hasteko. Hiltzailea, eleberrikoa, kartelak banatzen ibiltzen den greziarra: “ez ordaindu zuen zorrak, ez ordaindu kreditu txartelekin, ez ordaindu hipotekak. Ez ordaindu, hondoratu gaituztenei. Ez ordaindu. Ezin digute ezer egin”, aldarrikatzen duen kartel banatzailea.
erotzeko moduak dauden bezala. Norbere burua samurki suntsitzeko moduak daude. Badakizu zertaz ari naizen. Esan bizitzen lagunduko diogula elkarri nolabait hiltzen lagunduko diogun bezala. Esan hau ez dela inoren beroa lapurtzea.